Home News  Biography Discography Tourdates Foto's Persfoto Info Biografie
 

Liefhebbers van soft swing, fraaie ballads en standards uit het Great American Songbook repertoire, zullen ongetwijfeld jarenlang genieten van deze nieuwe CD van Eddy Doorenbos. Want dat U dit zilveren schijfje (zoals Willem Duys dit product placht te betitelen) vaak zult afspelen, daar ben ik van overtuigd. Een plaat grijs draaien is er natuurlijk niet meer bij in dit digitale tijdperk van de geluidsproductie. En dat is maar goed ook, want om iedere paar jaar je favoriete muziek opnieuw te moeten aanschaffen vanwege de teruglopende geluidskwaliteit, is een kostbare zaak. Sommige Sinatra albums heb ik wel drie keer in mijn leven gekocht (twee maal als LP en later nog een als CD). Dus lang leve de technische vooruitgang!

What A Kick To Sing!” is het levensmotto van deze vocalist die al zo’n 55 jaar met zijn muziek zijn publiek entertaint. En dat niet alleen tot hun genoegen, maar ook voor zijn eigen plezier, want zingen geeft Doorenbos nog iedere dag een kick. En dat de muziek hem jong houdt, is hem ook duidelijk aan te zien. Je zou niet zeggen dat hij volgend jaar 80 wordt. Zijn stem is er in de loop der jaren ook beslist niet op achteruit gegaan, maar klinkt eerder dieper, warmer en voller. Hij heeft nog steeds een voortreffelijke dictie, een onnavolgbare timing en in de uptempo nummers die verrukkelijke swing. “What A Kick To Sing!” is in zijn lange, succesvolle loopbaan zijn eerste soloplaat. Trad hij in het verleden veel op met kleine ensembles, met bigbands of in triobezetting, ditmaal begeleidt hij zichzelf aan de piano en dat levert een zeer intieme CD op.

Eddy Doorenbos: zanger, bassist, gitarist, pianist, componist, tekstdichter, kunstschilder, entertainer, maar bovenal een levensgenieter. Groot bewonderaar van Nat King Cole en Frank Sinatra. Vindt het een groot compliment dat hij door sommige muziekkenners de Nederlandse Frank Sinatra wordt genoemd. Zijn muzikale loopbaan begon omstreeks 1945. Met het orkest van Han de Willigen, vertrok hij naar Brussel om twee jaar te musiceren en te zingen voor de Amerikaanse troepen, die waren gelegerd in België, Frankrijk en Duitsland. Grote faam verwierf Eddy Doorenbos als vocalist bij het legendarische Miller Sextet van Ab de Molenaar, waar hij van 1947 tot 1961 aan verbonden was. Er waren veel radio-optredens en langdurige engagementen in beroemde etablissementen in Nederland, alsmede uitgebreide buitenlandse tournees (US Forces in België, Frankrijk en Duitsland; Indonesië; Zweden; Denemarken). In 1956 en 1957 verkozen tot favoriete zanger in de poll van het tijdschrift ‘Rhythm’. In 1961 verliet hij The Millers om o.a. een jaar te zingen bij het orkest van zijn goede vriend, klarinettist en saxofonist Herman Schoonderwalt (19311997). Na de opkomst van de beatmuziek verdween nogal plotseling de belangstelling voor de swing. Doorenbos besloot zijn biezen te pakken en vertrok naar Spanje, waar hij met een onderbreking van enkele jaren zo’n twintig jaar zou blijven. Hij vestigde zich in 1965 aan de Costa del Sol, genoot van het zonnige klimaat en ontdekte dat hij nog meer artistieke gaven had: hij ging schilderen en met succes. Zijn werk werd ontdekt door de jetset in Marbella en hij verkocht doeken o.a. aan Gina Lollobridgida, Anita Ekberg en Sean Connery. Hij staat ook vermeld in het grote Lexicon ‘500 jaar Nederlandse schilderkunst’ en had exposities in Spanje, Frankrijk, Zwitserland, Zweden en Nederland. In 1968 is hij nog een aantal keren in Nederland geweest om in het kader van een Miller-reünie, die werd georganiseerd door producer Skip Voogd, radio en grammofoonplaatopnamen te maken, die later ook op CD zijn verschenen. In de 70er jaren heeft Doorenbos ook nog 4 jaar in Brussel gewoond. In die tijd had hij een galerie in Knokke en trad hij in België regelmatig op voor de Franstalige zender RTB. Daarna keerde hij weer terug naar het zonnige.Zuiden en vestigde zich in Marbella. In 1984 keerde hij terug naar zijn vaderland. Op een korte onderbreking na (in de periode van 19951996, woonde hij op Lanzarote, een der Canarische Eilanden) bleef hij verder in Nederland. Doorenbos is de muziek altijd trouw gebleven. De afgelopen 15 jaar trad hij op met zijn eigen kwartet “The Swingmill” had hij radio-uitzendingen met The Skymasters en zong met vele bands en ensembles. Doorenbos is te horen op alle CD’s van The Millers en heeft sinds 1989 drie CD’s onder zijn eigen naam gemaakt: “Still Together” met The Swingmill, “Here I Go Again” en “Gimme That Wine”. Verder heeft hij in 1994 met zangeres Joke Bruijs een CD volgezongen met Nederlandstalige duetjes. Van zijn grote Miller succes “Smoke, Smoke That Cigaret” maakte hij in 1996 een verrassende rapversie, gecombineerd met een videoclip, die regelmatig op TMF werd vertoond. Sinds 1997 is Eddy Doorenbos een groot aantal maanden per jaar te beluisteren in de Boomerang Bar van het Sheraton Amsterdam Airport Hotel. Daarnaast treedt hij regelmatig op in binnen en buitenland, meestal op exclusieve privé-party’s, maar ook op jazzfestivals en in clubs. Op “What A Kick To Sing!” is Doorenbos te horen zoals hij een groot deel van het jaar speelt en zingt op zijn vaste stek op Schiphol. Zijn internationale repertoire (hij zingt in het Engels, Frans, Spaans, Duits en Nederlands) valt zeer in de smaak van de hotelgasten, die zich graag laten entertainen na een dag van drukke besprekingen, vergaderingen, seminars e.d. Doorenbos laat hen heerlijk relaxen met zijn muziek, die nu op deze CD is vastgelegd. Het enige dat ontbreekt is het geroezemoes van het publiek, het gerinkel van de glazen en het applaus. Behalve een aantal favoriete standards uit het grote American Songbook, staan er ook een Frans nummer (“Je Reviens”; een Franse tekst van Micky Doorenbos op het nummer “Sing a Rainbow”) en een Spaans liedje (“Todo Pasara”, dat zoveel betekent als ‘alles gaat voorbij, het is allemaal maar tijdelijk’) op deze schijf. Aangezien er door het publiek nog altijd wordt gevraagd om zijn oude Miller succes “What’s The Use Of Getting Sober”, mocht dit nummer niet ontbreken. Deze nieuwe versie is mogelijk nog beter dan de oude van ruim 30 jaar geleden. Verder staan er twee eigen composities van Doorenbos op: ”Many Times” en de titelsong van de CD. Ter gelegenheid van het uitkomen van de biografie “Blue Burton”,.over zangeres Ann Burton (19331989) op wie hij zeer gesteld was, heeft hij vorig jaar een tekst gemaakt op het liedje “When I Grow Too Old To Dream”, dat resulteerde in het prachtige “Tribute to Ann Burton”. Het duetje “How Do You Like Your Eggs In The Morning” met Katelijne van Otterloo (de kersverse vrouw van Bas van Otterloo), is een song die in een ver verleden werd gezongen door Helen O’Connell en Dean Martin, maar die je tegenwoordig zelden meer hoort. Het tweede deel van “The Good Life”, de compositie van Sacha Distel (de eerste echtgenoot van Brigitte Bardot) zingt Doorenbos in de originele Franse versie.

Als vriend (sinds 1990) en fan (sinds de 50er jaren) van Eddy Doorenbos, heb ik alle opnamen van deze CD bijgewoond en ik kan U verzekeren dat het drie heerlijke, ontspannen middagen zijn geweest met veel muziek, anekdotes, roddel, gelach en dat alles onder het genot van een goed glas wijn. Eddy wist van te voren meestal niet wat hij zou gaan spelen en alle nummers stonden er in een keer op. Zelfs als hij in de fout ging, zoals bijvoorbeeld in het nummer “I’ve Got You Under My Skin”, waarin hij per abuis plotseling overging in “I Get A Kick Out Of You”, wist hij dit perfect op te vangen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat het resultaat van deze drie speelmiddagen U veel luisterplezier zal verschaffen. En dat is voor een groot deel ook te danken aan de plezierige ambiance in de Fieldwork Studios van Roeland Jacobs en Bas van Otterloo, die ook tekenen voor de realisatie van deze productie. Voor mij geldt in ieder geval dat het een kick was om de geboorte van “What A Kick To Sing!” bij te wonen. En voor de komende jaren wens ik Eddy, Roeland en Bas toe: keep swingin’! En dat geldt uiteraard ook voor U als luisteraar.
 

Amsterdam, november 2000

Hans Frijling